november 16, 2020 - Reacties uitgeschakeld voor Het Verhaal van Alaa

Het Verhaal van Alaa

Dit werk is ontworpen voor de theaterproductie 'Hoe Ik Talent Voor Het Leven Kreeg' gebaseerd op het boek van Rodaan Al Ghlidi. Dit is het verhaal van Alaa. 

Het patroon
De patronen in deze tafel zijn kenmerkend voor Swaida,  in het zuiden van Syrië, waar ik vandaan kom. Ze worden daar overal gebruikt.

De jongen met de band
Toen ik klein was hadden we nog geen computerspelletjes dus ik speelde vaak buiten met mijn vrienden Ammar, Hassan, Omar en Hamud. We
speelden met oude banden, die we zo snel mogelijk lieten rollen door er met een stok tegen te slaan.

Mijn grootmoeder
Ik bracht vroeger veel tijd door met mijn grootmoeder Nawal, die onlangs is overleden. Iedere week maakte ze zelf brood op een speciale oven genaamd Saj. Ik hielp haar dan met het verzamelen van hout en het schoonmaken van het gereedschap. In de avond kwam de hele familie samen om samen het brood te eten. De eerste keer dat ik mijn oma hielp met het brood was ik
een klein jongetje. De laatste keer dat ik geholpen heb was ik 20 jaar oud, vlak voor ik Syrië verliet.

De koffiemaker
In de Arabische wereld wordt een speciale koffie genaamd Qahwa Murrah gedronken. In elke streek wordt het anders bereid. Abu Samir, mijn opa, stond s' ochtends vroeg op om met de hand koffie te branden en vermalen. Ik werd dan wakker met de geur van koffie. Traditioneel wordt deze koffie alleen in kleine hoeveelheden gedronken, maar ik schonk mezelf graag
een grote mok in en rende vervolgens naar buiten om een sigaret te roken en de koffie te drinken. Als mijn opa me betrapte werd hij erg boos. “Zo hoor je het niet te drinken!”

De druiven
Er groeien veel druiven in Swaida, waarvan wijn en Arak - een sterke Arabische likeur - wordt gemaakt. Mijn vader, Samir, drinkt graag Arak en als kind zag ik hem vaak Arak drinken met zijn vrienden. Later dronk ik ook Arak met mijn vrienden en mijn vader dronk dan mee. Deze avonden waren heel speciaal. Iedereen danste en was gelukkig. Iedere keer dat ik met mijn vader belde in het eerste jaar nadat ik Syrië verliet, verlangde
ik ernaar om weer samen met hem Arak te kunnen drinken.

Published by: Communication De Voorkamer in BLOG, MAGAZINE

Comments are closed.